Oef, het is heet hier! Niet een beetje heet, maar echt het heet waardoor je begrijpt waarom er ooit siesta's zijn uitgevonden, de mensen liever in een hangmat liggen dan werken, en ze om 5 uur 's ochtends opstaan.... (8 uur is echt al veel te laat voor enige activiteit!). Tijd om wat meer naar het Noorden te trekken en het mooie, morsige, mysterieuze, moeilijke Cambodja te verlaten.  Want dat het een land van tegenstellingen is, wordt wel duidelijk als je er wat langer bent. Van de vriendelijke mensen, het relaxte Phnom Penh met z'n anarchische verkeer, de grandioze tempels van Angkor Wat en de positieve toekomstimpulsen in Battambang, naar de trieste wijken van Sihanoukville, de vergane glorie in het Zuiden en de slecht onderhouden stranden van de vele mooie eilandjes is onze reis gegaan.  Cambodja heeft het goud in handen, maar is er nog niet helemaal klaar voor, zo lijkt het. En dat levert soms wat verhitte discussies op tussen F en mij (niet te vaak, aub, want het is al zo heet...). Wat dacht je van een mooi, zeer succesvol Frans project op het platteland van Battambang dat er voor zorgt dat kinderen een opleiding kunnen krijgen in de kunst (o.a. Cirque du Soleil achtige circustraining)? F: toch jammer dat ze een Westerling nodig hebben om de juiste motivatie en ambitie te pakken te krijgen... C: jij, cynische man van middelbare leeftijd! Dit is toch mooi (ze hebben net 10 jonge mensen voor 4 jaar naar het buitenland kunnen sturen om een opleiding te volgen en op te treden...). Snap jij dan niet dat je voor het wekken en koesteren van ambitie een goede mentor nodig hebt en dat die er nu juist niet meer zijn door de acties van de rode Khmer...! Oef, had ik al gezegd dat het hier heet is... Maar over één ding zijn we het in ieder geval eens: de troosteloosheid  van de aanblik van oude Westerse mannen op zoek naar aandacht en meer bij de jonge vrouwen van Cambodja is er niet één om over naar huis te schrijven (maar dat doe ik dus toch eventjes wel). Sorry mannen, maar ook jullie kunnen er op een gegeven moment maar beter een goede hobby op na gaan houden... :-)  Kortom, een reis met indrukken om over na te denken op één van de vele strandjes-met-potentie met een lekkere Fish Amok in de hand, voordat we via de Mekong Delta vertrekken naar Vietnam. Tot slot, Juliette's allergie tegen fotografie begint nu serieuze vormen aan te nemen. Wij kunnen alleen nog foto's van haar maken als het zeer, zeer stiekem gebeurt... Net nu F had bedacht het reisbudget terug te verdienen door haar op te geven bij een Aziatisch modellenbureau... ;-)  Doei, C.